Cts. Tem 20th, 2019

Türk İslam Büyüklerinden seçme sözler

6 min read

Türk İslam büyüklerinin sözleri

“Herkes kendine göre başkan pek dar kafalı İşte, bozmadı mı ki yurdun halini? Birlik yok, bolluk yok, gerçek niyet yok, Karıştı servetin, baktığın yılkılar.” Kafada beyin, eldeki mal kavgada kalan, Gücünü gösteren kıskanç bozdu huzuru. (Abay, Kazakistan)

“Niyet hayır, akıbet hayır” (Kazakistan Ata Sözü)

“Gücü olmayan kızgınlık, sözünden dönen âşık, öğrencisi olmayan bilgin hiçtir” (Abay, Kazakistan)

“Yolunu kaybeden bin kişiye bir kişi yol gösteremez mi?” (Abay, Kazakistan)

“Birileri zengin, birileri fakir, birileri hasta birileri sağlam, birisi akıllı, birisi cahil. Bunlar niye böyle dediğinde; Allah böyle yarattı, deriz. Oysaki biz Allah’ı kusuru olmayan, adil diye iman etmemiş miydik” (Abay, Kazakistan)

“Kimin gönlünde dünya endişesi, dünya sevinci, ahiret endişesinden ve ahiret sevincinden üstün olursa Müslüman sayılmaz” (Abay Kazakistan)

“Allah dünyada riyakârlık yaparak hacılık yapanı, mollalık yapanı, sûfi olanı ayrı yere koyarmış ve mükâfat yerine sorguya çekermiş” (Abay, Kazakistan)

İnancın kaynağı: Bilgi, namus ve merhamettir. (Abay, Kazakistan)

Azadî Açıkla sırrını, tutma sen gizli, Ama ki, sözümden çıkma sen, oğul! Günde yüz fikir gelir‐geçer baştan, İncitme gönlümü, yıkma sen, oğlum! Mahtumkulu Utanırdım, sırrımı ben açmazdım, Açıklarım, dinlersen Azadîm! Yüz fikir gelir‐geçer her gün bu baştan, İsterim bir sefer kılsak Azadîm! (Mahtumkulu, Türkmenistan)

Köñül bеrdim bir bivеpа mаhbubа, Çıkdı еldеn, dаgı cаnа dеrt оldı, Аşık diyr: «Bаkmаnаm indi оl hubа», Yоl üstündеn düşdi, gözüm tört оldı, (Mahtumkulu, Türkmenistan)

Türkmenler baglasa bir yere bili, Gurudar Gulzumı, deryayı‐Nili, Teke, yomut, gökleñ, yazır, alili, Bir dövlete gulluk etsek bäşimiz.
(Mahtumkulu, Türkmenistan)

Cеmаgаtsız аzаn bir gurı sеsdir, Niçе mоllаñ оkаn ılmı hеbеsdir, Kаzılаrıñ käri çаy bilе nаsdır, Bir bоzuk nışаnа tutа bаşlаdı. (Mahtumkulu, Türkmenistan)

Kеthudа bоlаnlаr dоğrı sözlеmеz, Pаrа аlаr, lеykеn hаknı gözlеmеz, Nähаk güvä bоlаr, dаvа düzlеmеz, Bilmеnеm, yakınmı аhırzаmаnа. (Mahtumkulu, Türkmenistan)

Аdаm оglı, pеlеk sеniñ Bir gün dоnuñ biçеr gidеr! Sаñа urаr hаncаrını, Cеllаt gаnıñ sаçаr gidеr! Gеzmе dünyä mеyil еdip, Bihudа yеrdе sеyl еdip, Öñki gоnаnlаrıñ ötüp, Göz аçınçаñ gеçеr gidеr. Ölsеñ, sеni kimiñ yatlаr, Hаykır gаlаr bеdеv аtlаr, Аnı münеn gоç yigitlеr Gаrа tоprаk guçаr gidеr. Dünyäniñ sоñı bibаtdır, Binаmаzıñ cаyı оtdur, Ölüm bir аcı şеrbеtdir, Hеr kim аndаn içеr gidеr. Köñül аydаdır: ölmеsеñ, Lаhаtdа tеnhа gаlmаsаñ, Еyäñе dоğrı bоlmаsаn. İmаn sеndеn gаçаr gidеr. Mаgtımgulı, bu nе cаydır, Аcаp bir kеrvеnsаrаydır, Dünyä bir lоlı hеlеydir, Bir gün sеni guçаr gidеr.
(Mahtumkulu, Türkmenistan)

Yarsızlıkdan yaman iş yok, Göz salıp gezsem her yana, Ya, Yaradan, bir yar bergil, Köp muşakgat degdi cana. (Mahtumkulu, Türkmenistan)

Gardaşsıza kuvvat yokdur, Ogulsıza dövlet yokdur, Ayalsıza eşret yokdur, Hoş güni hasrata meñzär. TÜRKÇESİ; Kardeşsize kuvvet yoktur, Oğulsuza devlet yoktur, Hatunsuza sefa yoktur, Hoş günü hasrete benzer. (Mahtumkulu, Türkmenistan)

Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan murâdım şem’i yanmaz mı (Fuzuli)

Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su
Kim bu denlü dutuşan odlara kılmaz çâre su (Ey göz! Gönlümdeki (içimdeki) ateşlere göz yaşımdan su saçma ki, bu kadar (çok) tutuşan ateşlere su fayda vermez.)

Yâ Rab bela-yı aşk ile kıl âşîna beni
Bir dem bela-yı aşktan kılma cüdâ beni

Az eyleme inayetini ehl-i dertten
Yani ki çoh belâlara kıl müptelâ beni

Dôstum âlem senünçün ger olur düşmen bana
Gam degül zîrâ yetersin dôst ancak sen bana

Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i’tibârum

Öyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedür
Men kimem sâkî olan kimdür mey û sahbâ nedür

Ol ki her sa’at gülerdi çeşm-i giryânım görüp
Ağlar oldu hâlime bî-rahm cânânım görüp

Dehenin derdüme dermân dediler cânânum
Bildiler derdümi yohdur dediler dermânun

Bir ananın iki oğlu,
Bir amalın iki qolu.
O da ulu, bu da ulu
Azə rbaycan – Türkiyə  (Bahtiyar VAHABZADE)

Yolunun yolçusuyuq, ey ulu Peyğə mbə rimiz, 
Adı şə fqə tlə , işıqla dolu Peyğə mbə rimiz.

Qurumuş torpağa bir an toxunarkə n nə fə si, 
Gülə döndə rdi o saə t kolu Peyğə mbə rimiz. (Bahtiyar VAHABZADE)

Ne hız ellerini üzdün dünyadan
Balanı tek koyup nereye gittin?
Nasıl yok oluyormuş bir anda insan
Sanki bu dünyada hiç yok imişsin..

Eslimi, neslimi tanıyıram men,
Garışıg deyilem, özümden hürkem.
Sen kimsen, sen nesen, özün bilersen,
Men ilk gaynaşımdan türk oğlu türkem!

Sübutdur, delildir, ağlın giblesi,
Deyişe bilersen adımı ancag.
Canım çıhanadek gelbimin sesi,
Türkem – gerçeyini pıçıldayacag.

Oğuzdan töredim, türk oğlu türkem,
Poladdan kövreyem, demirden berkem.
Alçalda bilmezsen meni, anadan,
Men bu görkemimle dünyaya görkem. (Bahtiyar VAHABZADE)

Ne yönüm görünür, ne de sahilim,
Mene zülm edene penahım dedim.
Meni yaradana menim gatilim,
Amma gatilime allahım dedim. (Bahtiyar VAHABZADE)

Eğer sual eder isen sırrımdan
Cümlemizi var eyledi varından
Hak yarattı Muhammed’i nurundan
Kandilde parlayan nurdan gelürem

Habib’i nurundan yarattı Hüdam
Salavat veririm ruhuna müdam
Cennetten sürüldü dünyay Adem
Rıdvan’ın açtığı şardan gelürem

Cebrail çerağı alır destine
Seyretmeye gider dostun iline
Hayranım şakıyan tuti diline
Resul’un kurduğu yoldan gelürem

Dil binayı kibriyadır
Yıkma gönlün kimsenin
Esrar-ı kenzi Hüdadır
Yıkma gönlün kimsenin

Kadir geceleri fırsat sizindir
Böyle Hakk mihmanı can ele girmez
Peygambere yüzler sürmek bizimdir
Gitti bu günkü gün dün ele girmez

Şifa istemem bağından
Bırak beni bu halımdan
Razıyım açan gülünden
Yeter dikenin batmasın

Evliyadan aldık biz bu erkanı
Yana yana zikredelim Allah’ı
Canda ayan gördük sırr-ı Süphanı
Yana yana zikredelim Allah’ı

Ey Nesimi Can Nesimi ol gani mihman iken
Yarın şefaatarım Ahmed-i Muhtar iken
Cümlelerin rızkını veren ol gani serdar iken
Yeryüzünün halifesi hünkara minnet eylemem

0Shares

Bir cevap yazın

Atahun

Name

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.
Flag Counter